Les verbes irréguliers en -RE
rompre				breken
indicatif présent				impératif				passé composé
je	romps	ik breek			romps	breek		j'	ai rompu	ik heb gebroken
tu	romps	je breekt						tu	as rompu	je hebt gebroken
il	rompt	hij breekt						il	a rompu	hij heeft gebroken
elle		ze breekt						elle		ze heeft gebroken
on		men breekt						on		men heeft gebroken
nous	rompons	we breken			rompons	laten we breken		nous	avons rompu	we hebben gebroken
vous	rompez	jullie breken / u breekt			rompez	breek		vous	avez rompu	jullie hebben gebroken / u hebt gebroken
ils	rompent	ze breken						ils	ont rompu	ze hebben gebroken
elles								elles
indicatif imparfait				futur simple				conditionnel présent
je	rompais	ik brak		je	romprai	ik zal breken		je	romprais	ik zou breken
tu	rompais	je brak		tu	rompras	je zult breken		tu	romprais	je zou breken
il	rompait	hij brak		il	rompra	hij zal breken		il	romprait	hij zou breken
elle		ze brak		elle		ze zal breken		elle		ze zou breken
on		men brak		on		men zal breken		on		men zou breken
nous	rompions	we braken		nous	romprons	we zullen breken		nous	romprions	we zouden breken
vous	rompiez	jullie braken / u brak		vous	romprez	jullie zullen breken / u zult breken		vous	rompriez	jullie zouden breken / u zou breken
ils	rompaient	ze braken		ils	rompront	ze zullen breken		ils	rompraient	ze zouden breken
elles				elles				elles
se conjuguent de la même façon (worden op dezelfde manier vervoegd):
corrompre (bederven, omkopen), interrompre (onderbreken)