Les verbes réguliers en -IR

finir				*eindigen*

indicatif présent				impératif				passé composé

je	finis	ik eindig			finis	eindig		j'	ai fini	ik heb geëindigd
tu	finis	je eindigt						tu	as fini	je hebt geëindigd
il	finit	hij eindigt						il	a fini	hij heeft geëindigd
elle		ze eindigt						elle		ze heeft geëindigd
on		men eindigt						on		men heeft geëindigd
nous	finissons	we eindigen			finissons	laten we eindigen		nous	avons fini	we hebben geëindigd
vous	finissez	jullie eindigen / u eindigt			finissez	eindig		vous	avez fini	jullie hebben geëindigd / u hebt geëindigd
ils	finissent	ze eindigen						ils	ont fini	ze hebben geëindigd
elles	finissent	ze eindigen						elles	ont fini	ze hebben geëindigd

indicatif imparfait				futur simple				conditionnel présent

je	finissais	ik eindigde		je	finirai	ik zal eindigen		je	finirais	ik zou eindigen
tu	finissais	je eindigde		tu	finiras	je zult eindigen		tu	finirais	je zou eindigen
il	finissait	hij eindigde		il	finira	hij zal eindigen		il	finirait	hij zou eindigen
elle		ze eindigde		elle		ze zal eindigen		elle		ze zou eindigen
on		men eindigde		on		men zal eindigen		on		men zou eindigen
nous	finissions	we eindigden		nous	finirons	we zullen eindigen		nous	finirions	we zouden eindigen
vous	finissiez	jullie eindigden / u eindigde		vous	finirez	jullie zullen eindigen / u zult eindigen		vous	finiriez	jullie zouden eindigen / u zou eindigen
ils	finissaient	ze eindigden		ils	finiront	ze zullen eindigen		ils	finiraient	ze zouden eindigen
elles	finissaient	ze eindigden		elles	finiront	ze zullen eindigen		elles	finiraient	ze zouden eindigen

Presque tous les verbes réguliers en -IR se conjuguent comme FINIR

se conjuguent de la même façon (worden op dezelfde manier vervoegd):
agir (handelen), applaudir (applaudisseren) , grossir (verdikken), guérir (genezen), maigrir (vermageren), ralentir (vertragen), réfléchir (nadenken), refroidir (afkoelen) , rôtir (braden, roosteren), rougir (rood worden), vieillir (verouderen)