Les verbes réguliers en -ER
parler				spreken
indicatif présent				impératif				passé composé
je	parle	ik spreek			parle	spreek		j'	ai parlé	ik heb gesproken
tu	parles	je spreekt						tu	as parlé	je hebt gesproken
il	parle	hij spreekt						il	a parlé	hij heeft gesproken
elle		ze spreekt						elle		ze heeft gesproken
on		men spreekt						on		men heeft gesproken
nous	parlons	we spreken			parlons	laten we spreken		nous	avons parlé	we hebben gesproken
vous	parlez	jullie spreken / u spreekt			parlez	spreek		vous	avez parlé	jullie hebben gesproken / u hebt gesproken
ils	parlent	ze spreken						ils	ont parlé	ze hebben gesproken
elles								elles
indicatif imparfait				futur simple				conditionnel présent
je	parlais	ik sprak		je	parlerai	ik zal spreken		je	parlerais	ik zou spreken
tu	parlais	je sprak		tu	parleras	je zult spreken		tu	parlerais	je zou spreken
il	parlait	hij sprak		il	parlera	hij zal spreken		il	parlerait	hij zou spreken
elle		ze sprak		elle		ze zal spreken		elle		ze zou spreken
on		men sprak		on		men zal spreken		on		men zou spreken
nous	parlions	we spraken		nous	parlerons	we zullen spreken		nous	parlerions	we zouden spreken
vous	parliez	jullie spraken / u sprak		vous	parlerez	jullie zullen spreken / u zult spreken		vous	parleriez	jullie zouden spreken / u zou spreken
ils	parlaient	ze spraken		ils	parleront	ze zullen spreken		ils	parleraient	ze zouden spreken
elles				elles				elles
se conjuguent de la même façon (worden op dezelfde manier vervoegd):
presque tous les verbes en -ER (bijna alle werkwoorden op -ER)