Le verbe CRAINDRE

Conjuguez.

craindre		*vrezen*

indicatif présent		impératif		passé composé
je	ik vrees		vrees	j'	ik heb gevreesd
tu	je vreest			tu	je hebt gevreesd
il	hij vreest			il	hij heeft gevreesd
elle	ze vreest			elle	ze heeft gevreesd
on	men vreest			on	men heeft gevreesd
nous	we vrezen		laten we vrezen	nous	we hebben gevreesd
vous	jullie vrezen / u vreest		vrees	vous	jullie hebben gevreesd / u hebt gevreesd
ils	ze vrezen			ils	ze hebben gevreesd
elles	ze vrezen			elles	ze hebben gevreesd

indicatif imparfait		futur simple		conditionnel présent
je	ik vreesde	je	ik zal vrezen	je	ik zou vrezen
tu	je vreesde	tu	je zult vrezen	tu	je zou vrezen
il	hij vreesde	il	hij zal vrezen	il	hij zou vrezen
elle	ze vreesde	elle	ze zal vrezen	elle	ze zou vrezen
on	men vreesde	on	men zal vrezen	on	men zou vrezen
nous	we vreesden	nous	we zullen vrezen	nous	we zouden vrezen
vous	jullie vreesden / u vreesde	vous	jullie zullen vrezen / u zult vrezen	vous	jullie zouden vrezen / u zou vrezen
ils	ze vreesden	ils	ze zullen vrezen	ils	ze zouden vrezen
elles	ze vreesden	elles	ze zullen vrezen	elles	ze zouden vrezen

Cliquez ici pour voir le tableau de conjugaison.